Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Jenerik müziği...)
(...)
(Müzik)
(Kapı zili çaldı)
(Duygusal müzik...)
(...)
Arda.
(Ceyda) Oğlum.
(Ceyda gülüyor)
(Ceyda) Oğlum.
Oy kurban olduğum.
Sen annene mi geldin? Ha?
(Ceyda gülüyor)
(Müzik)
Bak bakayım, bak bakayım bana.
Ah kurban olduğum. Oğlum! Annem!
(Duygusal müzik)
-Bırak! -Bahar!
-Daha kaç kere söyleyeceğim? -Bırak!
-Bırak beni! -Delirtme beni, delirtme.
(Sarp) Delirtme beni. Bunların hepsi yalan.
(Sarp) Hepsi yalan! Yemin ediyorum, hepsi yalan.
Şirin itiraf etti zaten bunu.
Pırıl da biliyor, Enver abi de biliyor, annen de biliyor.
-Bir tek ben bilmiyorum. -Herkes biliyor!
Herkes biliyor, bir tek ben bilmiyorum, öyle mi?
Evet.
Çıldıracağım.
Çıldıracağım, kafayı yiyeceğim! Allah'ım ya Rabb'im.
Kafayı yiyeceğim.
Pırıl da bugünü mü buldu, sana o fotoğrafları göstermek için?
Pırıl'ın hiçbir suçu yok.
Şirin söyledi, fotoğrafların onda olduğunu.
Ben de ısrar edince, göstermek zorunda kaldı.
-Şirin mi söyledi? -(Bahar) Evet.
-Onu ben bu defa öldüreceğim. -Gel buraya, hiçbir yere gitmiyorsun.
-Bu defa o Şirin'i öldüreceğim. -Hiç kimseyi öldürmeyeceksin. Hayır!
Hayır, Sarp. Çünkü bugün zaten yeterince rezil oldu, anlıyor musun beni?
Çocukları daha fazla üzmeni istemiyorum, yeter!
-Bak yemin ediyorum... -Bana hiçbir şey için yemin etme.
...senin hayatını kurtarmak içindi o fotoğraflar.
Sarp, bana hiçbir yemin etme, bana hiçbir şey söyleme.
Çünkü zerre kadar umurumda değil söylediklerin.
Ben neyin ne olduğunu, gayet iyi biliyorum.
Benim başıma...
...bir sürü felaket geldi.
Seninle tanıştım.
Sana âşık oldum.
Seninle evlendim.
Ve çocuklarımın babası, maalesef sen oldun.
Ama ben bunların hepsini atlatacağım.
Hastalığı atlattığım gibi bunların hepsini...
...atlatacağım. -Ben öyle bir şey yapmadım.
-Beni bir dinle. -(Bahar) Ben sana...
...yenilmeyeceğim. -Beni bir dinle!
Anladın mı? Ben sana yenilmeyeceğim.
Ben yaptığın her şeyi unutacağım.
Seni unutacağım, bunların hepsinin üstesinden geleceğim.
Çocuklarım seni unutacak. Ve biz çok mutlu olacağız.
-Sensiz! Anladın mı? -Yeter artık.
-Ben bunu bozmana izin vermeyeceğim. -Yeter!
-Senin bunu bozmana izin vermeyeceğim. -Yeter! Yeter!
-Ben hayatımın... -Yeter!
...sonuna kadar senden nefret edeceğim...
...anladın mı beni? -Yeter!
Sonuna kadar!
Her hücremle, aldığım her nefeste!
Kanımın her damlasıyla senden nefret edeceğim!
Ben öyle bir şey yapmadım!
Kardeşine elimi bile sürmedim!
Parmağımın ucuyla bile dokunmadım!
Ona bir saniye için bile dokunmadım!
Ve sen bana inanacaksın, anladın mı?
(Sarp) Sen bana inanacaksın!
Arif, ne oluyor?
-Kavga ediyorlar Enver abi. -Ne?
(Sarp) Anlıyor musun? Bana...
...inanacaksın. Bana inanacaksın.
Çocuklar ne yapıyorsunuz? Ne yapıyorsunuz?
Eve geldim, ortalık sizin sesinizle çınlıyor, ne yapıyorsunuz?
Çocuk sünnet olacak, siz kavga mı ediyorsunuz? Ne yapıyorsunuz?
Bıktım artık! Bıktım! Söylediğim hiçbir şeye inanmamandan...
...Şirin'in bütün oyunlarına kanmandan bıktım!
Sarp! Sarp!
Ve sen...
...sen böyle yapmasaydın......
...benim kim olduğumu...
...nasıl bir adam olduğumu hatırlayıp, arkamda durabilseydin...
...biz bütün her şeyi kurtarabilirdik.
Her şeyi.
Evliliğimizi, aşkımızı, çocuklarımızın mutluluğunu.
Çocuklar lütfen.
Ama sen...
...bana bir yabancıymışım gibi davranmayı tercih ettin.
Şirin'e inandın, bana inanmadın. Ona güvendin, bana güvenmedin.
Benim hayatım da mahvoldu, görmüyor musun?
(Sarp) Görmüyor musun Bahar?
Bütün bu olanlardan sonra ben gidip...
...onunla nasıl birlikte olabilirim? Nasıl?
-Senin hayatın mı mahvoldu? -Nasıl?
-Ben ondan tiksiniyorum! -Benim de hayatım mahvoldu.
Tiksiniyorum ben ondan!
Ben yıllar sonra seni gördüğümde...
...evli ve iki çocuklu zengin bir adamdın.
(Bahar) Senin mi hayatın mahvoldu?
Ben yıllarca nelerle uğraştım, biliyor musun sen?
-(Enver) Tamam! -Haberin var mı?
Daha sonra kavga edin, yeter!
-Hayatı mahvolmuş. -Daha sonra!
Hah!
(Enver) Şimdi içeri gireceksiniz.
(Enver) Doruk mutlu olacak, eğlenecek.
Sonra siz istediğiniz kadar kavga edin.
Bağırın, çağırın, istiyorsanız birbirinizin gözünü oyun.
Ama daha sonra!
(Müzik)
Ah! Ah!
(Gerilim müziği)
Ayrıca içeride...
...çok güzel bir şey oldu, ben onu göstermek istiyorum size.
(Enver) Hadi Bahar gel, onu gör. Çok güzel bir şey var içeride.
(Enver) Hadi Bahar, hadi lütfen kızım. Hadi kızım.
(Sarp) O kahveciyle birlikte olmak için bana inanmıyorsun değil mi?
Çünkü inanmamak işine geliyor, değil mi?
-Lafını bil de konuş. -Hâlâ ona âşıksın çünkü.
-Sarp, ağzından çıkanı kulağın duysun! -Hâlâ ona âşıksın!
-Ağzından çıkanı kulağın duysun! -Bana o yüzden böyle davranıyorsun!
O yüzden!
Senden nefret ediyorum!
(Gerilim müziği)
-Bahar. -Tamam Enver abiciğim, tamam.
(Ceyda) Bahar! Bahar!
(Ceyda) Bahar, bak kim geldi?
-(Ceyda) Bahar! -Aa!
Arda! İnanmıyorum.
(Bahar) Arda, hoş geldin.
(Bahar) Hoş geldin, Ceyda, ah canım.
Gözün aydın. Ah canım, kıyamam. Arda gelmiş.
Anne, anne Arda mı geldi?
(Bahar) Evet, bak.
Emre annemden alıp gelmiş, sağ olsun.
(Bahar) Ne iyi etmiş. Ardacığım hoş geldin.
(Bahar) Ah canım benim.
(Nisan) Yaşasın Ceyda ablacığım.
Ay yaşasın tabii kız, yaşasın vallahi.
Gözün aydın Ceyda. Allah ayırmasın.
Âmin.
(Duygusal müzik)
Gözün aydın.
Sağ olasın.
-Oh büyümüş. -(Bahar) Evet, kocaman olmuş.
-(Ceyda) Baksana boyun nasıl uzamış. -(Bahar) Aa!
Kusura bakmayın, geç kaldım.
-Bitti mi sünnet? -Yok, daha başlamadık. Hoş geldin.
Sen geç, ben de geliyorum.
(Duygusal müzik)
-(Ceyda) Dişleri de dökülmüş. -(Bahar) Evet.
Hadi gösterelim mi nasıl oynayacağını?
Bak, böyle havaya at.
(Duygusal müzik)
(Bahar anlaşılmayan konuşma)
(Ceyda) Gel böyle, gel.
(Gülüyorlar)
(Duygusal müzik...)
(...)
Gel böyle gel.
(Kapı açıldı)
(Gerilim müziği...)
(...)
-(Şirin) Ah! -(Erkek) Ah! Ah kolum ah!
(Erkek) Ah! Ah! Ah!
-(Sarp) İyi misiniz? -Kolum!
Gelin şöyle.
(Sarp) Gelin.
-Şuraya oturun. -Ah! Ah!
Kırıldı herhâlde kolum.
-(Şirin) Kırılmamıştır ya. -Ah! Ah!
-Oturun, yavaş. -Ah!
(Enver) Aa, ne oluyor? Ne oldu? Ne oldu?
Ne oluyor? Ne oldunuz?
-(Erkek) Kolum kırıldı galiba. -Düştüler.
-Düş... -(Erkek) Ah! Ah!
(Erkek) Çok acıyor.
(Enver) Tamam, tamam. Sakin olun, sakin olun.
(Enver) Oraya bir parça buz koyalım.
Biraz ağrınız geçsin, ondan sonra bir doktora gidelim, olur mu sizinle? Tamam.
Kesin kırıldı, kesin. Ah! Ah! Off!
Hadi biz bahçeye çıkalım. Kalabalık yapmayalım, gelin.
(Doruk) Nezir amca. Nezir amca.
-Efendim. -Biliyor musun?
Sünnetçi amcanın kolu kırılmış.
Ne?
Öyle mi?
(Nezir) Ne olacak şimdi?
Başka bir güne kalacak herhâlde sünnet.
Artık sünnet yapacak hâlimiz kalmadı zaten.
(Müzik)
Üzüldün mü?
-Evet. -Üzülme.
Ben sana birazdan başka bir sünnetçi çağırırım.
Olur mu?
-Gerçekten mi? -Gerçekten.
-Yeter ki sen üzülme. -Tamam, üzülmem.
Benim gitmem gerek, çok önemli bir işim var.
Gidecek misin?
Ama istemezsen gitmem.
Çünkü senin mutlu olman benim bütün işlerimden daha önemli.
İşin çok mu önemli?
Evet. Önemli sayılır.
Tamam, git.
Ama sonra yine beni görmeye gel.
Okulumuza gel, evimize gel.
Olur, gelirim.
Seni çok seviyorum.
Ben de seni çok seviyorum.
(Duygusal müzik)
(Suat) Sana kaç kere gitme dedim.
Tutturdun bir kardeş, kardeş, kardeş.
Ne kardeşi canım? Eksik olsun öyle kardeş.
Ali ile Ömer birbirlerine yeterler.
Haklıymışsın, ne diyeyim?
Sen onlarla görüştükçe kendine işkence ediyorsun sadece.
Bırak ne yaparlarsa yapsınlar.
Beş parasız sürünsünler. Onlar buna layık zaten.
Evet, doğru söylüyorsun.
Benim uzaklaşmam gerekiyor.
Çocuklarımı da alıp...
...yeni bir ülkede yepyeni bir hayata başlamam lazım.
Bak.
Londra'da tuttuğumuz ev hâlâ duruyor.
İstediğin zaman gidebilirsin.
Burada acı çekeceğine...
...git orada hayatına yeniden başla.
Dışarıda sana âşık olacak bir sürü adam var.
Düzgün adamlar.
Senin için canını verecek adamlar.
Bunun kıymetini bil.
Güzelliğinin, gençliğinin...
...servetinin, özgürlüğünün tadını çıkar.
-Ama çocukları babalarından-- -Ayırabilirsin.
Ayıracaksın.
Çünkü Sarp onları hak etmiyor.
Tıpkı seni hak etmediği gibi.
(Duygusal müzik)
Peki.
Tamam.
Dediğini yapacağım.
Ama bir şartım var.
Nedir o?
Şirin'le bir daha asla görüşmeyeceksin.
Ne konuşacaksın, ne görüşeceksin ne de ona yardım edeceksin.
O mikrobu, artık hayatımızda istemiyorum.
-Ama ben zaten-- -Eğer dediklerimi yaparsan...
...eğer söz verirsen...
...Türkiye'yi derhâl terk ederim. Hemen yarın terk ederim.
Söz veriyorum.
Şirin'le artık hiçbir bağlantım olmayacak.
Sana güvenmek istiyorum baba.
Senin ve torunlarımın üzerine yemin ederim.
(Kapı vuruluyor)
Ne olmuş Enver?
Sahiden kolu kırılmış adamcağızın.
Zavallı bizim yüzümüzden işinden gücünden oldu.
Benim ne suçum var ya? Niye bana bakıyorsun?
Tabii canım, hiçbir şey senin suçun değil.
(Bahar) Üzülme oğlum.
Bugün başka bir sünnetçi amca gelecek.
Sünnet olacaksın sen, merak etme. (Kapı zili çalıyor)
Hah, bak geldi bile.
Ben ama o sünnetçi amcayı çok sevmiştim.
Bu amcayı da çok seversin.
Hem Nezir amcam da gitti. Bari o gitmeseydi.
Ama çok önemli işleri varmış. Öyle söyledi, sen de duydun.
(Kapı kapandı) Merhaba, ben Ahmet, sünnetçi.
-(Enver) Hoş geldiniz. -(Ahmet) Merhaba.
Hadi gel, biz de merhaba diyelim.
-Merhaba. -(Arif) Merhaba, hoş geldiniz.
Dorukcuğum sen olmalısın, merhaba.
Merhaba efendim, Dorukcuğumun odası ne tarafta?
-Şu tarafta. -Burası.
-(Ahmet) Teşekkür ederim, sağ olun. -(Sarp) Göstereyim ben size.
-(Ahmet) Teşekkür ederim. -(Sarp) Buyurun.
Pardon Enver abi.
Merak etme Dorukcuğum, hiç acımayacak.
Nezir Bey, iyi misiniz?
Evet, gayet iyiyim.
(Hatice) Ama Dorukcuğum...
...ona izin vermeyebilirler.
Ama benim düğünüm.
(Kapı açıldı) Hah geldim, hazır mısın oğlum?
-(Bahar) Hı? -(Doruk) Hayır.
Niye hazır değilsin?
-Nereye? -Oğlum nereye?
Nereye gidiyorsun? Ne oldu?
Anneannem izin vermiyor.
Neye izin vermiyor?
Ben kirvemi kendim seçmek istiyorum.
Ama o olmaz diyor.
Annene, babana soralım diyor.
-Kimi istiyorsun oğlum? -Arif abimi.
(Duygusal müzik)
Olur mu?
Olur tabii oğlum. Bugün senin günün. Ne istersen olur.
Yaşasın!
Aslan parçam.
(Müzik)
Sana söyledim, babam izin verir dedim.
Şimdi hazırım.
Sen Doruk'la ilgilen, ben gidip söylerim.
Sen bana ne yapıp ne yapmayacağımı söyleyemezsin.
Arif.
Arif nerede?
(Bahar) Hah, Arif.
-Ne oldu? -Ee...
Doruk'un kirvesi olur musun diye soracaktım da sana.
Ben mi?
Evet, Doruk öyle istiyor.
Olur, olur, tamam.
Sağ ol Arif.
(Kapı kapandı)
(Müzik)
(Kapı açıldı)
Ahh!
(Doruk bağırıyor)
Tamam Dorukcuğum tamam, bitti, bitti.
Tamam anneciğim bitti, bitti.
(Ahmet) Bitti, geçmiş olsun. Her şey harika.
(Bahar) Aferin benim oğluma. Aferin benim oğluma.
(Müzik...)
(...)
Hah, Sarp Bey.
Ben gideyim artık.
Kusura bakma Münir, pek ilgilenemedim.
Estağfurullah.
Çok sağ ol her şey için.
Rica ederim.
-İyi günler. -İyi günler.
(Telefon çalıyor)
Efendim Suat Bey.
(Müzik)
(Bahar) Hadi bakalım.
Hazır mısınız? Çıkıyoruz, bizi bekliyorlar.
(Bahar) Dikkatli ol oğlum.
Baba sen de gel bizimle.
Oğlum dedeniz bana taksi çağırdı.
Yani zaten...
...bu kadar oyuncakla tek arabaya sığmayız ki.
Ama merak etmeyin...
...ben sabahtan geleceğim, tamam mı?
Gel bakalım buraya.
(Bahar) Enver abi biz çıkıyoruz.
(Bahar) Her şey için çok teşekkürler.
(Enver) Güle güle kızım.
Lavabonun borusu sızdırıyor da...
...Arif'le ona bakıyorduk.
Daha doğrusu o tamir ediyor da ben bakıyordum. Ha Sarp...
...durakta taksi yokmuş, çocuklar biz yollarız dediler.
Geliyor yani, ben sana söylemeyi unuttum.
Tamam Enver abi, sağ olasın.
Hadi öpün bakalım dedenizi.
(Sarp) Yavaş oğlum.
Aman bu bugün büyümüş, bu bugün...
...büyümüş, büyümüş. Oh.
Yavaş. Yavaş, yavaş.
(Duygusal müzik)
Annesinin gülü.
Yardım edeyim sana.
Yok, ben hallederim.
Peki.
(Duygusal müzik)
Arda.
(Emre) Şeker ister misin?
(Emre) Hı?
(Emre) İstemiyor musun?
Tamam.
(Duygusal müzik)
(Bahar) Dorukcuğum dikkatli ol.
(Bahar) Tamam. Dikkat et.
(Bahar) Anne çok teşekkürler her şey için.
-(Hatice) Rica ederim. -(Bahar) Hadi kapat, bekleme.
Dikkat et oğlum, dikkat et.
(Bahar) Hah, Arda burada.
Geç öbür tarafa, ben bindireceğim sizi.
Geç, geliyorum ben. Al. Sağ ol canım.
-Ya, bir dünya eşya vardı. -Babaları getirecekmiş.
Yavaş kızım yavaş. Arabaya çarpma, dur başkasının arabası. Geç.
Geç. Dikkatli ol Doruk. Yavaş.
Kay kızım.
-Bahar? -Efendim?
Sen öne otursan, ben çocuklarla arkaya otursam, Arda'mla?
Olur tabii ki olur.
Kıyamam, oğlundan ayrı kalmak istemiyor.
Kız ne yapayım be? Öbür gün gidecekmiş...
...kokusunu ne kadar içime çeksem kârdır diyorum.
(Bahar) Çok haklısın. Hadi anne kapat sen kapat.
(Duygusal müzik)
(Kapı kapandı)
(Duygusal müzik)
İyi akşamlar Suat Bey.
İyi akşamlar.
Nasıl geçti sünnet düğünü?
Efendim ben...
Sarp’la aranızın iyi olmasına sevindim.
Belki bundan sonra birlikte çalışırsınız.
(Suat) Gerçi ben bunu pek mümkün görmüyorum.
Siz aslında en iyisi bir inşaatta...
...ameleliğe başlayın.
Hem hayatınızı kazanırsınız...
...hem de dostluğunuzu yaşatırsınız.
Suat Bey ben Pırıl Hanım orada olacağı için gitmiştim.
Öyle mi?
Neyse.
Sarp’la Nezir konuştular mı hiç?
Bilmiyorum.
Ama sanırım konuşmadılar.
Zaten ben gittiğimde Nezir Bey çıktı.
Ama başka bir şey var.
Neymiş?
Nezir...
...pazartesi günü sizi evine bekliyor.
(Münir) Önemliymiş.
Evine mi?
Neden?
(Münir) Bilmiyorum.
(Münir) Giderayak bana bu kadarını söyledi.
Bence bu düşmanlık işini tamamen sonlandırmak istiyor olabilir.
Suat Bey...
...Sarp Bey'in parasını geri verirseniz iyi olur.
Nezir, Doruk'a yakınlık duyuyor.
Tekrar görüşmek isteyebilir.
Gördünüz işte çocuğun sünnetine gitti.
Paraları sizin aldığınızı öğrenirse başımız büyük belaya girer.
Doğru söylüyorsun.
Onu bir ara halledelim.
Ama...
...Nezir'in evine hiç gitmek istemiyorum.
Çok büyük bir risk olur bu.
(Müzik)
Hayır demenin de büyük bir risk olduğunu hatırlatmak isterim.
Pazartesi günü Pırıl'la çocuklar Londra'ya uçuyor.
Düzenlemeleri yaptır.
Ben de diğer konuyu düşüneceğim.
İyi akşamlar efendim.
(Müzik)
(Erkek) Yardıma ihtiyacın var mı abi?
Yok kardeşim, sağ ol.
Bugün yardım ettiğin için sağ ol.
Kısmet Hanım olmasa çıkamazdım.
Sen çocuğun sünnetine dua et.
Bak, seninle insan gibi konuşuyorum.
Sen de insan gibi konuş.
Asabımı bozma.
Merak etme. İnsan olsan insan gibi konuşurum seninle.
Karısının kız kardeşine göz dikene insan demem ben.
Ben Şirin'e göz dikmedim lan!
-Ben kimseye göz dikmedim! -Mahvettin lan kızı!
Hayatını yedin! Düş artık yakasından! Düş!
Sen düş lan karımın hayatından!
(Sarp) Hayatımızdan defol git lan!
Gitmiyorum lan! Pislik herif!
(Enver) Ne yapıyorsunuz? Gecenin bir vakti ne yapıyorsunuz?
Yahu burası bizim mahallemiz! Konu komşuya rezil mi edeceksiniz bizi?
Allah aşkına biraz rahat durun. Kaç yaşında insanlarız biz. Yazıktır.
Enver abi, ben kendisine teşekkür ettim. O bana hakaret etmeye başladı.
İstiyor ki ben defolup gideyim, Bahar ona kalsın.
Ama o defolup gidecek! Ben ailemin başında kalacağım.
Gitmiyorum lan hiçbir yere. Gitmiyorum.
Anladın mı?
Hele Bahar o fotoğrafları gördükten sonra hiçbir yere gitmiyorum ben.
Hodri meydan lan!
Savaş istiyorsan sonuna kadar savaşırım.
Bahar'ı da sana bırakmam!
Sen kimi kime bırakmıyorsun lan? Ha?
(Enver) Arif, Arif, Arif...
Ne olur git oğlum buradan. Ne olur.
Arif.
Git oğlum.
(Gerilim müziği)
Tamam Enver abi. Tamam.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Müzik)
Bugün olan tatsızlıklar için...
Kusura bakmayın.
Arif'in hediyesini unuttun.
Al.
Artık sen verirsin oğluna Arif'in hediyesini.
(Gerilim müziği...)
(...)
Bayağı parçaladı.
Artık bundan hiçbir şey olmaz.
Ben en iyisi çöpe atayım.
Enver!
İyiyim, iyiyim...
Elini kalbinin üzerine koydun da...
-Gel, hadi içeri geçelim. -İyiyim, yok bir şey.
Yavaş...
(Gerilim müziği)
Enver.
Kalk...
Gel.
İyi misin biraz daha?
Yok, iyi değilim Hatice.
Nasıl iyi olayım?
Birbirlerini öldüreceklerdi biz araya girmesek.
Ben alışık değilim böyle şeylere.
Bak, elim ayağım hâlâ titriyor.
(Müzik)
Çok teşekkür ederiz Emre Bey.
Ben çocukları çıkarttıktan sonra gelip, eşyaları alırım.
Tamam, beklerim.
Hadi bakalım, iniyoruz. Nisan, Doruk.
Hadi, gelin bakalım. Dikkatli ol. Ceydacığım, biz çıkıyoruz dışarı.
Dikkat et oğlum, yavaş.
(Bahar) Dur, bir şey olmuş. Dikkatli ol.
(Bahar) Nisan, kardeşini al. Dikkat et.
Şey... Yukarı geliyorsun, değil mi?
(Ceyda) Hem konuşuruz biraz.
Geleceğim, geleceğim.
Ben alayım.
(Müzik...)
(...)
Emre be... Sağ olasın.
Sayende...
...böyle bir günde çocuğum yanımda oldu.
Doya doya öpüp kokladım vallahi.
Gerçi az kalacakmış ama...
...buna da şükür.
Gördüm ya yüzünü...
(Müzik)
Şey...
Arda'nın okul işini ne yapmışlar?
Annem bir şey dedi mi?
Dönem sonuna kadar halletmişler. Ama sonra...
İstemiyoruz demişler.
Nasıl olur ya?
Ne demek bir çocuğu istememek?
Öyle bu işler. Ne yapacaksın?
İnsanın elini kolunu bağlıyorlar işte.
Annenle konuştum.
Yaz tatiline yine İstanbul'a gelecek.
Ne?
İstanbul'a mı gelecek? Annem izin verdi mi?
Verdi.
Nasıl izin verdi? Ne konuştunuz?
Yani annem yazın, Arda'yı bana verecek mi?
Sana verecek demedim.
Ne dedin? İstanbul'a gelecek dedin. Öyle dedin.
Yani sana gelmeyecek.
Beraber İstanbul'a gelecekler.
Ben de onlara bir ev tutacağım bir süreliğine.
Sen mi?
Niye?
Bilmem.
Acaba babası olduğum için olabilir mi?
(Müzik)
Buraya geldiklerinde doktora gidecekler.
Özel eğitim için de araştıracağız.
Allah razı olsun.
Sahip çıkacaksın yani oğluna.
Öyle mi?
Öyle.
Ee?
Niye boşa masraf yapıyorsun?
Bende kalsalardı.
Hayır.
Niye?
Çünkü annenle öyle konuştuk.
Ha...
Annem, Arda'nın bende kalmasını istemiyor, değil mi?
Derdi o.
Deseydin keşke, çocuğa annesi gerek diye.
Ceyda.
Annen ona çok iyi bakıyor.
Ben de bakarım.
Yani sen de destek olduktan sonra. Bakılmayacak nesi var ki?
Ceyda, senin hayatın darmadağınık.
(Emre) Sen kaç defa üst üste söyledin.
"Yeliz'den sonra toparlayamadım." diye.
Şimdi bir de çocuğa nasıl bakacaksın?
(Emre) Bak, bana güven.
Arda'nın annende kalması bunun için daha iyi.
Ama Arda bana gelse, ben iyileşirim ki.
Yani ana oğul, biz birbirimizin ilacıyız.
Vallahi bak.
Yani bir görsen... Arda bende bir gün kalsa...
...nasıl değişiyor.
Ben artık gideyim.
(Emre) Bir gün sonra gelir, Arda'yı götürürüm.
Olur mu?
("Sezen Aksu - Kavaklar" çalıyor) "Ah kavaklar, ah kavaklar"
Olur...
"Bedenim üşür yüreğim sızlar"
"Beni hoyrat bir makasla"
"Ah eski bir fotoğraftan oydular"
"Orda kaldı..."
Yani...
...sen bana, kendi oğluma bakamayacağımı mı söylüyorsun?
Onu mu diyorsun şimdi bana?
Ceyda, gerçekten çok yorgunum.
Lütfen didişmeyelim.
Bak, oğlun buradayken güzel vakit geçir.
Tadını çıkar. Hadi.
"Ah kavaklar, ah kavaklar"
"Acı düştü peşime"
"Ah kavaklar, ah kavaklar"
"Ardımdan ıslık çalar"
"Ah kavaklar ah kavaklar"
"Acı düştü peşime"
"Ah kavaklar ah kavaklar"
"Ardımdan ıslık çalar"
("Sezen Aksu - Kavaklar" çalıyor...)
(...)
(Kapı zili çalıyor)
(Sarp) Günaydın.
Dorukcuğum uyanmadan hediyelerini getireyim dedim.
İyi, ben taşırım içeri.
Yok, yok. Çok eşya var. Taşırım ben.
İyi, taşı o zaman.
(Müzik)
Anne... Günaydın.
Günaydın güzel kızım.
(Müzik)
Oyuncaklarım?
Baban hepsini içeri taşıyor.
Babam burada mı?
Yavaş Dorukcuğum. Dikkat et oğlum. Lütfen.
Bak dikkatli ol, tamam mı? Yavaş.
(Bahar) Yavaş... Dikkat et.
Nisan, ne olur dikkatli olun. Tamam mı?
(Nisan) Tamam.
(Doruk) Baba.
(Doruk) Baba...
(Doruk) Baba, baba, baba...
(Doruk) Arabaya binebilir miyim?
(Sarp) Oğlum, daha iyileşmedin ama. İyileş, öyle bin.
(Doruk anlaşılmayan konuşma)
(Sarp) Tamam oğlum. Anlaştık.
(Nisan) Çadır mı?
(Sarp) Evet, kamp çadırı kızım.
(Nisan) Bugün kurabilir miyiz? Lütfen.
(Sarp) Kurarız kızım.
(Müzik)
Anne. Teyzemin aldığı çadırı bugün kurabilir miyiz?
Kızım, kurmasına kuralım da nereye kuracağız?
Babamın evine kurabiliriz belki.
Olur, öyle yapın. En mantıklısı o.
Hadi kuralım.
Şimdi olmaz. Kahvaltıdan sonra kurarız.
Yani kurarsınız. Tamam mı?
(Doruk) Tamam.
Anne. Babam da bizimle kahvaltı yapabilir mi?
-(Doruk) Evet, evet. -(Nisan) Ne olur, ne olur... Lütfen...
(Nisan) Babam da bizimle kahvaltı yapsın anne. Lütfen...
-(Doruk) Anne lütfen. -(Nisan) Lütfen.
Ay, tamam! Tamam.
-Yaşasın! Yaşasın! -(Doruk) Yaşasın!
Yaşasın, yaşasın, yaşasın...
O zaman ben gideyim, ekmek falan alayım.
Başka bir şey lazım mı?
Sucuk.
Dorukcuğum.
Ne oldu kızım?
Dorukcuğum hep bir şeyler istiyor.
Ayıp ama.
Niye ayıp olsun kızım?
Ben onun babasıyım. İsteyecek tabii.
Evet, isteyeceğim. Ben çocuğum.
Gel bakayım.
Aslan parçam.
(Müzik)
Günaydın canım.
Günaydın.
Nasılsın?
Daha iyiyim.
Ne düşünüyorsun öyle?
Bu Şirin'le ne yapacağımızı düşünüyorum.
Hastaysa tedavi olsun.
Kötülüğün tedavisi var mı bilmiyorum ama.
Geldin mi sonunda benim dediğime?
Elimizden geleni yapmadık demeyelim diye...
Ama olmuyorsa...
(Müzik)
Gitsin bu evden. Ne hâli varsa görsün.
Ne demek bu evden gitsin Enver?
Hasta değilse...
...huyu böyleyse, gitsin diyorum.
(Enver) Hatice, ne yapacağız biz?
(Enver) Ömrümüz boyunca, bu kızın etrafa kötülük saçmasını mı seyredeceğiz?
(Enver) Gördün işte Bahar'ın hâlini.
(Enver) Kızın kolu kanadı kırıldı.
Çocuğunun mürüvvetini göreceği günü, kızın burnundan getirdi.
Sadece Şirin değil ki.
Bahar'ın başka bir sürü derdi var.
Hatice, Allah aşkına Şirin'i savunmayı bırak.
Ben onu mu diyorum? Hemen sokağa mı atalım diyorum?
(Hatice) Ben seni anladım.
Baktık tedavi olmuyor, sonrasında sokağa atarız diyorsun.
Hatice...
(Kapı açıldı)
Ne yapıyorsunuz ya?
Sabah sabah beni ne yapacağınızın derdine mi düştünüz?
Sokak hayvanı mıyım ben ya?
İstiyorsanız bir de beni barınağa bırakın.
Bu kadarı da fazla!
Kızım, baban öyle bir şey söylemedi.
Öyle söyledim! Tam onu söyledim!
Ne yapmışım ben ya? Ne yapmışım ben?
Kızım, bir dur. Bir sakin ol.
Ay, kızım çenen hiç durmuyor ki.
Sürekli ortalığı karıştırıyorsun. Daha ne olsun?
Ben mi ortalığı karıştırıyorum?
Bu evde ben mi sadece ortalığı karıştırıyorum?
Ya siz daha düne kadar o...
O tacizci Sarp'ı bu evde yatırmadınız mı?
Hı?
Benim onca yaşadığım şeylere rağmen siz onu bu evde yatırmadınız mı?
Sizi kullanmaktan başka hiçbir işe yaramayan o Bahar baş tacınız.
Ama ben...
O pavyon gülüne bile benden daha fazla değer veriyorsunuz anne.
Emre'nin annesi size küfrediyor. Emre'ye hiç sesiniz çıkmıyor.
Hatta o kahveci bu eve geliyor...
...acaba onu nereye oturtsak diye...
...böyle derde tutuşuyorsunuz.
Ama ben...
Ya o Nezir, o katil...
...bu evde baş tacı olurken...
Ben, kızınız ya!
Kendi evladınıza bu evde yer yok mu?
Yani ben bu evde fazla mıyım?
Siz beni bu evde istemiyor musunuz gerçekten?
(Derin nefes alıyor)
Yok, bu kadarı çok fazla.
Tamam...
Siz beni bu evde istemiyorsanız...
...ben de giderim.
-(Hatice) Nereye gidiyorsun kızım? -Sana ne?
(Şirin) Ne yapacaktım? Ha?
Bu evde durup, beni ne zaman kovacağınızı mı bekleyecektim?
Kızım, bak üzerinde biraz olsun annelik hakkım varsa bir yere gitme.
-Ne olur... -Hatice, bırak gitsin.
-Nereye istiyorsa gitsin. -Enver, lütfen.
(Enver) Sen bir sorar mısın ona...
...şu çocuklara aldığı çadırı hangi parayla almış?
Ha? Kimden almış acaba, o çadırın parasını?
Akşam yattık, benim kafama takıldı.
(Enver) Biz bunun elinden, bütün parasını almadık mı?
Ee? O zaman nasıl alıyor koskoca çadırı?
Suat'tan aldım ya.
(Şirin) Ne var? Suat'tan aldım.
(Şirin) Gittim, ondan iş istedim.
Ama bana kızının korkusundan dolayı, iş vermedi ve para verdi.
Ben de kabul ettim. Tamam mı?
Oldu mu? Ben aldım ondan. Para aldım.
-Ne var bunda? -Tamam, yok bir şey.
-Yok bir şey! -(Enver) Yok bir şey?
Bir şey yok?
Bunda bir şey yoksa, neyde var?
Enver, lütfen sen dışarı çıkar mısın? Ben kızımla konuşacağım.
Ne konuşacaksın? Ne konuşacaksın?
Bugüne kadar konuştuklarımız ne işe yaradı? Ha?
Bir kulağından girecek, öbür kulağından çıkacak!
-Konuşma... Konuşma! -Enver dışarı çık!
(Gerilim müziği)
Geri zekâlı.
(Şirin derin nefes alıyor)
Sen ne dedin babana?
Ne dedin babana?
(Gerilim müziği...)
(...)
(Kapı kapandı)
-Geçmiş olsun. -Sağ olun.
Benim başımı epey derde soktun.
Oğlumla aram bozuldu, evi sana verdim diye.
Kusura bakmayın.
Üzüldüm oğlunuzla aranızın bozulmasına ama yapacak bir şey yok.
Bakın, ne güzel.
Karımla ve çocuklarımla pazar kahvaltısı yapacağım şimdi.
İyi, iyi.
Afiyet olsun.
Bir ara evi de gelip görün isterseniz. Tanıyamazsınız.
O harabe ev, pırıl pırıl oldu.
Vallahi benden iyi kiracı zor bulursunuz. Söyleyeyim.
(Müzik)
Koca kıza tokat attım.
Olacak şey mi?
(Hatice) Ama işte bazen oluyor böyle şeyler.
Oh! Çok iyi yapmışsın!
Az bile yapmışsın. Ellerin dert görmesin senin.
Deme öyle Enver.
Demeyeyim tabii. Ben sinirden ne dediğimi bilemez hâle geldim zaten.
Sen de kıza tokat atacak kadın değilsin.
Ama kim bilir ne söylediyse, seni zıvanadan çıkardı. Öyle değil mi?
Ne söyledi sana?
Kafa mı kaldı? Unuttum bile.
Unutmadım sen de... Ben daha beter kızmayayım diye söylemiyorsun.
Aman, söyleme, söyleme. Benim kanım iyice tepeme çıkmasın.
Arasam mı acaba ben bu kızı?
Ara, ara, özür dile tabii.
Tabii.
Hatice, ne yapıyorsun?
Ne yapıyorsun? Hakikaten arayıp özür mü dileyeceksin?
Bunca yaptığı şeyden sonra özür mü dileyeceksin?
Bırak Allah aşkına. Nereye istiyorsa oraya gitsin.
Nasıl böyle söylüyorsun?
Ben söylemiyorum Hatice.
O kız söyletiyor bana bunu.
Bana ne, nereye giderse gitsin.
Ne hâli varsa görsün dedirtiyor bana kızımız.
Ne olursa olsun...
...bu yaşta kız nereye gidecek?
Ben sana söyleyeyim.
Suat'a gidecek tabii.
Kendi ellerimizle bu kızı Suat denen adama gönderiyoruz.
Gideceği varsa biz onu tutamayız Hatice.
Niyeti temiz olmalı insanın.
Niyeti temiz değilse...
...biz ne yaparsak yapalım, onu hiçbir yere gönderemeyiz.
Ben artık ona bu evde tahammül edemiyorum.
Yılan dolaşıyor ya sanki evin içerisinde.
Tıs! Yılan dolaşıyor sanki!
(Duygusal müzik...)
(...)
(Telefon çalıyor)
(Gerilim müziği...)
(...)
Arıyorum ama açmıyor.
Boş ver.
Açmazsa açmasın.
(Sessizlik)
Hadi gel iki lokma bir şey yiyelim biz seninle.
Sonra da işimizin başına otururuz. Ceyda da yok bugün zaten.
(Duygusal müzik)
(Arama tonu)
Alo Suat, Suat benim başıma çok kötü bir şey geldi.
Ben ne yapacağımı bilmiyorum şu anda.
(Şirin ses) Aklıma seni aramaktan başka bir şey gelmedi.
(Şirin ses) Yani ben, alo duyuyor musun beni Suat?
Duyuyorum.
Çok kötü şeyler oldu. Ya ben...
...kavga ettik babamla ve onlar beni evden kovdu...
...ve ben şu an nereye gideceğimi bilmiyorum.
Yani benim gidecek hiçbir yerim yok.
Sen bana yardımcı olur musun?
Hayır, sana yardımcı olamam Şirin.
(Suat) Beni bir daha arama!
Seninle ne konuşmak ne görüşmek istiyorum!
Allah'ım ne yapacağım ben?
Kime gideceğim?
(Gerilim müziği)
Şey, Emirgan'a gitmiyoruz.
-Tarlabaşı'na gidiyoruz. -(Taksici) Peki efendim.
(Gerilim müziği)
Oh, vallahi sıcak sıcak aldım ekmekleri Arif.
Gel otur gel. Kahvaltı hazır zaten.
Oh, eline sağlık.
Yeni kiracıyı gördüm.
(Yusuf) Pırıl pırıl yaptım evi diyor.
Görsen, gözlerine inanamazsın diyor.
Sahiden sıcacıkmış ekmek.
(Yusuf) O da almış ekmeğini.
Peynirini. Şey diyor, ailece pazar kahvaltısı yapacağız diyor.
(Yusuf) Yani öyle dedi.
Kim dedi?
Yeni kiracı, canım.
Şeyin kocası.
Şeyin işte, senin Bahar’ın kocası.
Gerçi artık senin Bahar'ın değil ya, neyse.
Uydurmuştur o herif.
Tabii biliyor senin ne kadar saf olduğunu.
Koşa koşa bana yetiştireceksin...
...ben de küplere bineceğim diye yapmıştır.
Ee...
...bindin mi küplere?
Yo.
Yalan olduğunu biliyorum çünkü.
O şimdi evinde yalnız başına peynir-ekmek yiyordur.
(Gerilim müziği)
Ben yarın sünnet düğünümü arkadaşlarıma anlatacağım.
Yarın okula gidemeyebilirsin Dorukcuğum.
Bir iki gün dinlenmen lazım.
Ben gitmek istiyorum.
Biliyorum gitmek istediğini. Ama bir sünnetçi amcaya sorarız.
-Olur mu? -Ya! Gideceğim, gideceğim!
Tamam, sorarız.
Yarın ben okula, atımı götüreceğim.
(Bahar) Tamam oğlum.
(Sessizlik)
Baba...
...atım nerede?
-Hı? -Arif abinin aldığı at.
O nerede?
Nerede olacak canım? Burada bir yerdedir. Buluruz şimdi.
(Gerilim müziği...)
(...)
-Bulamadın mı? -Bulamadım oğlum. Hadi otur bakalım.
Otur. Belki de babanın evinde kalmıştır.
Ha? Unutmuştur o belki.
Yani...
...evde ne varsa getirdim ama.
Yine de bir bakarım tabii ben.
(Doruk) Kocamandı.
Çok güzel bir attı. Çok çok çok güzel bir attı.
Tamam oğlum, ben...
...bakayım o zaman şimdi.
(Gerilim müziği)
Dorukcuğum üzülme.
Tabii oğlum buluruz. Sen hiç merak etme.
Hadi kahvaltını yapmaya devam et.
(Gerilim müziği)
Ne yapacağım ben şimdi?
Ne yapacağım?
(Gerilim müziği)
(Telefon çalıyor)
-Alo, Bahar. -Günaydın anne.
(Hatice ses) Günaydın kızım.
Kusura bakma, bu saatte arıyorum seni ama.
Yok kızım, rica ederim. Söyle.
Şey soracaktım, Doruk'un atı sizde mi kaldı acaba?
At mı, hangi at?
Bu Arif'in aldığı oyuncak at var ya, o.
Ben bilemedim o atı şimdi kızım.
Hatice...
...hiç çevirme bırak, doğruyu söyle.
(Enver) Bilsinler, deli gibi boşu boşuna aramasınlar.
(Enver ses) Sarp kızdı, atı kırdı. Paramparça etti. Söyle bilsinler.
Duydun mu kızım?
Bulamadım.
Tamam anne, teşekkür ederim.
Ben ortalığı toplayayım...
...gelip size yardım edeceğim. Hadi görüşürüz.
(Hatice ses) Görüşürüz kızım.
Babam bulamamış atı.
Duydu oğlum. Anneannelerde de yok maalesef.
-Arif abimde olabilir belki. -Olabilir.
Arif abinde niye olsun oğlum?
-Gel biz bir soralım Arif abine. -Sen otur, bizi ikimiz--
Hayır sen otur, biz ikimiz sorup geliriz!
-İkimiz gidip-- -Biz ikimiz sorup geliriz! Sen otur!
Gel bakalım.
(Gerilim müziği)
Ne oldu kızım?
-Attın mı Doruk'un atını? -Nasıl?
Arif abi aldı diye. Kızıp, attın mı?
Yok, kızım.
Niye atayım ki?
Ya...
...yapar mıyım ben öyle bir şey?
(Gerilim müziği)
(Kapı açıldı)
Merhaba Arif, biz senin Doruk'a aldığın atı bulamıyoruz da...
...Doruk bir sana sormak istedi. Acaba sende mi diye.
Yo. Ben niye alayım ki?
(Sessizlik)
Merak etme. Nereye kaybolacak ki koca at?
(Arif) Anneannen, kaybolmasın diye bir yere koymuştur.
Yani sonra da unutmuştur.
Üzülme, tamam mı? Çıkar bir yerden o.
Sağ ol Arif. Görüşürüz. Hadi bakalım.
Dorukcuğum...
...üzülme sen.
Bulamazsanız, ben sana başka at alırım.
Hayır, başka olmaz.
Ben onu seviyorum. Onun adı Simit.
Simit mi?
Lan ne çabuk samimi oldun da, ata isim taktın?
(Duygusal müzik...)
(...)
(Kapı açıldı)
Yavaş.
Arif abimde de yok at.
Tamam oğlum, ben bakarım yine.
Özür dilerim.
Sinirlerim çok bozuktu, kendimi kaybettim.
Bugün gidip, yenisini alırım.
Sinirlerin çok bozuktu ve kendini kaybettin. Öyle mi?
Peki, tam olarak neden sinirlerin bozuktu?
Hayır, çünkü ben annemlerin evinde korkunç bir gün geçirdim.
Ama sen basit bir isim karışıklığından dolayı, bütün gün karakoldaydın.
Tam olarak neden sinirlerin bozuldu Sarp, bana bir anlatır mısın?
Çünkü polisler, annemin cesedini bulmuşlar...
...ve kimlik tespiti için DNA testi yaptırmam gerekiyormuş.
Dün beni o yüzden almışlar.
Nasıl ya?
Annemi öldürüp, başka mezara gömmüşler.
Eskiden üzerinde...
...senin ve çocuklarımın adlarının yazdığı mezara.
Benim, sizi ölü bildiğim zamanlar...
...gidip başında oturup, ağladığım mezara.
Benim için şok olmadı tabii.
Çünkü daha önce...
...sizin hayatta olduğunuzdan emin olmak için...
...orayı kazdığımda bulmuştum onu.
Daha birkaç gün olmuştu öleli. Tanımakta zorluk çekmedim.
Tabii polisler teşhis edememiş.
(Sarp) Ellerinde sadece bir ihbar varmış.
Jülide Çeşmeli olduğuna dair, hepsi bu.
Ben de diyemedim.
O benim annem.
Daha önce...
Orayı ben kazdım, diyemedim.
Ben bunu bilmiyordum.
(Bahar) Yani çok basit bir isim karışıklığı zannediyordum.
Gerçekten bunu bilmiyordum.
Sorsaydın, bilirdin.
(Duygusal müzik...)
(...)
Güzel oğlum benim...
...merak etme buluruz.
Bulamazsak da yenisini alırız. Tamam mı? Sen üzülme.
Hiç değmez üzülmene. Tamam mı?
Simit, çok iyi bir attı. Ben onu çok severdim.
O da beni çok severdi.
Onunla her yere gidecektik.
Okula, parka.
Anneciğim sen bunları Simit'le ne ara konuştun?
Yani çok az vakit geçirdiniz de.
İçimden konuştum. Burada.
Hı, ben düşünemedim oğlum.
Bir daha sor. Belki bulmuştur anneannem.
Tamam, sorarım.
Belki baban takside unutmuştur.
O zaman taksiye soralım.
Yoldan geçen bir taksiymiş oğlum. Bulamayız ki.
Bulabiliriz.
Sanmıyorum ama belki.
-Belki bulabiliriz. -Belki.
Canım...
...üzülme. Tamam mı?
(Sessizlik)
(Kapı vuruluyor)
Ne yaptın lan atı?
Parçaladım! Niye geldin lan buraya ha?
Senin kafanı da o at gibi parçalayayım mı istiyorsun?
Lan manyak mısın? Nasıl üzersin çocuğu?
Hem de kendi çocuğunu!
Hadi, git çıkar neredeyse getir şu atı!
Parçaladım diyorum lan! Anlamıyor musun? Parçaladım!
Almıyor mu kafan? Yere vura vura parçaladım.
Çünkü oğlumun, senin aldığın bir oyuncakla oynamasını istemiyorum!
Bundan sonra karıma ya da çocuğuma bir şey alırsan...
...seni o attan beter yaparım! -Ne diyorsun lan sen?
Sen ne diyorsun lan, ne diyorsun sen?
Anne, anne ne oluyor?
Babanız bugün şey yapacaktı. Eşyaların yerini değiştirecekti de...
...herhâlde onun gürültüsü bu. Ben bir gidip bakayım.
Yardıma ihtiyacı var mı diye bir sorayım. Geliyorum hemen.
-(Nisan) Biz de gelelim. -Hayır hayır, siz gelmeyin.
Sizin hiç gelmenize gerek yok. Ben hemen gidip geleceğim.
(Bahar) Tamam mı? Siz toplamaya devam edin hadi.
-Ne oluyor be yukarıda? -Ne olacak, birbirlerini boğazlıyorlar.
-(Sarp) Öldürürüm lan seni! -(Arif) Kimi öldürüyorsun lan sen?
-Arif, Sarp, Sarp! -Kimi öldürüyorsun?
Bırak Sarp, Arif bırak!
Bırak Sarp bırak, bırak!
-(Ceyda) Arif bırak! -(Bahar) Yeter yeter!
Ne yapıyorsunuz siz?
(Ceyda) Manyak mısınız siz be? Çocuklar aşağıda!
-Arif, uyma sen de şuna! -(Sarp) O geldi benim evime!
Üstüme saldırdı!
Tabii her zamanki gibi her şeyin suçlusu benim. Değil mi?
-Çocuğun atını parçalamış! -Yeter, susun!
Sen benim çocuğuma hiçbir şey alamazsın lan!
Hele karıma böyle kalpli falan kolyeler hiç alamazsın!
(Gerilim müziği)
-Senin var ya! -(Bahar) Yeter!
Başlayacağım şimdi kolyenizden de, atınızdan da be!
Böyle davranarak sadece benim çocuklarıma zarar veriyorsunuz!
Onu eski kocana söyle!
İkinize de söylüyorum ikinize de!
Senin ne işin var burada?
Ne işin var bu evde senin Arif? Belli ki kavga çıkarmaya gelmişsin!
Atı nereye sakladıysa, çıkar demeye geldim!
-Parçalamış (Bip) herif, çocuğun oyun-- -Yeter! Yeter!
(Bahar) Bıktım ikinizden de artık bıktım!
Sen, benim çocuklarımın Arif abilerisin...
...sen de babalarısın.
Bunun dışında ikiniz de bana hiçbir şey ifade etmiyorsunuz!
İkinize de benim hayatımda yer yok!
Bir erkek, bir beraberlik, bir evlilik...
...bunlar benim kaderimde yazılı olan şeyler değilmiş...
...ve ben artık kaderimle inatlaşmıyorum!
Siz de birbirinizle inatlaşmayı kesin artık!
Ben ikinizi de istemiyorum!
Benim hayatımın geri kalanında istediğim tek şey...
...çocuklarımın iyiliği, mutluluğu ve sağlığı ve kendi sağlığım!
Ama sizin yüzünüzden bunların hiçbirini yapamıyorum!
Ne seni...
...ne de seni istiyorum!
Anladınız mı? İkinizi de istemiyorum!
Hayatımın sonuna kadar da istemeyeceğim!
O yüzden artık birbirinizle boğuşmayı bırakın.
Çocuklar bütün seslerinizi duydu.
Ve ben artık onlara yalan söylemekten çok sıkıldım.
(Bahar kapıyı çarptı)
Çocuk musunuz siz be?
Utanın şu hâlinizden!
Geç Arif, geç evine sen. Hadi.
(Duygusal müzik)
(Kapı kapandı)
Evet, doğru tahmin etmişim.
Babanız eşyaların yerini değiştiriyormuş.
O yüzden öyle gürültü olmuş.
Hadi siz elinizi, yüzünüzü yıkayın.
Üstünüzü değiştirin, sonra dişlerinizi fırçalayın.
Ben anneannenize çalışmaya giderken...
...siz de babanıza gideceksiniz.
Ceyda ablam gelmeyecek mi?
Ceyda ablan, bugün Arda'yla oynayacakmış güzelim.
-Biz de Arda'yla oyun oynayalım. -(Bahar) Tamam, oynarsınız.
Önce bir babanıza gidin, ona sorun.
(Doruk) Biraz oyuncak götürebilir miyiz babama?
Götürebilirsiniz tabii.
(Duygusal müzik)
Annem oy, annesinin gülü!
Ben iki bulaşık dizdim, özledim ya ben seni be. Hı?
(Kapı zili çaldı)
Bu Doruk'a iki tane gelmiş de bu boya kalemlerinden.
Birini Arda'ya vermek istedi. Vereyim dedim gitmeden.
-Gülüm benim, sağ olasın. -Ne demek?
Ardacığım merhaba.
-Sen ver istersen. -Arda...
...bak sana boya kalemi getirdiler bak.
(Ceyda) Bak, Doruk yollamış bak. Ha?
Belki resim yaparız seninle ha?
(Sessizlik)
-Dün akşam konuştuk Emre'yle. -Ee?
Arda, yazın da gelecekmiş İstanbul'a.
Ay, ne diyorsun Ceyda? Çok sevindim, gözün aydın.
Ama şey, bende kalmayacak.
(Ceyda) Annemle beraber geleceklermiş...
...Emre onlara bir ev tutacakmış.
İşte sonra böyle birkaç doktorla görüşüp...
...özel eğitim falan. Onları araştıracaklarmış ama...
...bende kalmayacak işte.
Zaten ben kimim ki çocuk bakayım değil mi?
Ceyda...
...öyle deme. Sen çok iyi bir annesin.
Öyle. İyi tarafından bak.
Bütün yaz, Arda burada olacak. Yanı başında olacak.
(Bahar) İstediğin zaman görebileceksin onu.
Hep birlikte vakit geçireceğiz. Oyunlar oynayacağız...
...pikniklere gideceğiz.
(Bahar) Ne güzel. Değil mi?
Güzel.
(Duygusal müzik)
(Şirin) Şöyle duralım.
(Şirin) Tamamdır.
(Gerilim müziği...)
(...)
Ay!
(Gerilim müziği)
Çocuklar yalnız bunu kurup, siz gördükten sonra...
...hemen toplayacağım. Çok yer kaplıyor. Tamam mı?
-(Doruk) Tamam. -Tamam.
Bence Şirin teyzemin hediyesi çok güzel.
(Sessizlik)
(Kapı vuruluyor)
(Nisan) Ben açarım.
(Sarp) Kızım, “kim o” demeden açma.
Sürpriz!
Teyze!
Teyzem geldi.
-(Doruk) Teyze! -Dorukcuk, merhaba.
Merhaba enişte.
Ne işin var burada?
Senin yeni evini göreceğim diye, çocuklara söz vermiştim.
İşte sözümü tutuyorum.
Yaşasın, yaşasın, yaşasın!
-Girebilir miyim? -Giremezsin!
Niye?
-Çünkü giremez oğlum. -Neden ama?
Evet. Neden enişteciğim?
Çünkü bu eve davetli değilsin...
...ve ben seni evimde istemiyorum.
(Gerilim müziği)
Üzülmeyin çocuklar...
...eve geldiğinizde görüşürüz artık.
Çünkü birkaç gün sizde kalacağım.
O ne demek?
Birkaç gün ablamda kalacağım demek.
Bir mahsuru mu var?
Defol buradan defol!
(Gerilim müziği)
Hadi çocuklar içeri hadi.
Hadi bakalım içeri, hadi oyunumuza devam edelim.
(Bahar) Hadi görüşürüz canım.
Görüşürüz gülüm, selam söyle.
Ah, günaydın ablacığım.
Senin ne işin var burada?
Biz babamla çok kötü kavga ettik.
O da beni evden kovdu.
Ben de birkaç gün sende kalabilir miyim diye soracaktım.
Ama önce uğrayıp enişteciğimin yeni evini göreyim dedim.
Seni öldürmemi mi istiyorsun?
Seni öldüreyim, elimi kana bulayım, katil olayım sen de rahatla.
Derdin bu değil mi?
Yok gülüm. Sen yapamazsın hapislerde, ben öldürürüm.
Nasılsa babası da geldi, sahip çıkıyor Arda'ya.
Gözüm de arkada kalmaz yani.
Manyak mısınız siz?
-Kalamazsın dersiniz olur biter. -Kalamazsın!
Tamam mı? Kalamazsın!
Çok meraklıydım ben kokuşmuş apartmanınıza!
-Defol git o zaman, hadi! -Giderim.
Git!
Ben de Emre'de kalırım o zaman.
(Bahar) Nereye gidersen git. Yeter ki git!
Görmek bile sinirimi bozuyor!
(Müzik)
-Ceyda ben nasıl düşünemedim. -Yok, boş ver.
Boş ver, ne diyecektin?
Emre'de kalma, gel bende kal mı diyecektin?
-Bırak, ne halt ederse etsin. -Yok canım...
Onların Emre Bey'le öyle bir yakınlığı yok, onda kalacak kadar.
-Bizi gıcık etmek için öyle söyledi. -Bence de. Gitmez ki Emre'ye be.
Suat'a gider o.
Babalığı gıcık edecek ya, o yüzden gider Suat'ın kapısına dayanır.
Aynen öyle yapar psikopat.
(Müzik)
(Arama tonu)
-Emre... -Şirin, iyi misin?
Bir şey mi oldu?
(Şirin ses) Emre çok kötü bir şey oldu.
(Şirin ses) Babamla çok kötü kavga ettik, beni evden kovdu.
Üstelik o iğrenç eniştem yüzünden.
Ben de sonra ablama geldim.
O da beni evden kovdu, almadı beni. Düşünebiliyor musun?
Ben artık dayanamıyorum bu haksızlığa.
Ben şu an ne yapacağımı bilemiyorum.
Çok çaresizim.
(Emre ses) Tamam, dur ağlama. Şöyle yapalım...
...ben şimdi kafeye geçeyim, orada buluşalım.
Evim de yakın zaten, tamam?
Tamam, geliyorum.
İnanamıyorum, ablamın beni sokağa attığına.
Ben bu zamana kadar ona o kadar destek oldum.
Maddi manevi yanında oldum ama o resmen beni sokağa attı.
İnsanlar gerçekten çok nankör, Emre.
(Emre ses) Tamam, daha fazla üzme kendini.
Ben şimdi çıkıyorum, on dakikaya kafenin orada olurum.
-Seni oradan alırım. -(Şirin ses) Tamam, geliyorum.
-Baba. -Efendim oğlum.
Sen teyzemi sevmiyor musun?
Oğlum sevmiyorum değil de ona biraz kızıyorum.
Niye kızıyorsun?
Annem de kızıyor ya Dorukcuğum. Enver dede de kızıyor bazen.
Çünkü Şirin teyzeniz, insanları kızdıran biri.
Niye?
Bilmiyorum oğlum. İşte öyle biri.
Hem...
...herkes herkesle iyi anlaşamaz ki.
Ama sen Arif abimi de sevmiyorsun.
Yani sevmiyor değil de...
...iyi anlaşamıyorlar biraz.
Evet, onunla da iyi anlaşamıyorsunuz.
Ama benim Arif abim çok iyi biridir. Çok çok iyi biridir.
Öyle mi?
Evet.
-O herkese yardım eder. -(Doruk) Bizi de çok sever.
Bize hep tost yapar.
-Ve parka götürür. -Başka?
Annemi hastaneye hep o götürdü.
Bizi de okula götürdü, annem hastanedeyken.
Biz üzülünce üzülmeyin, ağlayınca ağlamayın dedi.
Enver dedeme ve Ceyda ablama hep yardım etti.
Sağ ol Arif.
Nasıl oğlum?
Onun adı "sağ ol Arif". Annem öyle dedi bir kere.
(Müzik)
Sana nasıl teşekkür edeceğimi bilmiyorum.
Saçmalama, teşekkür edilecek bir şey yok.
Bende ne kadar istersen kalabilirsin.
Sana verebileceğim çok da rahat bir oda var.
Ben gene de rahatsız olurum diyorsan, ben gidip annemde kalabilirim.
Yok, niye rahatsız olayım.
Bir an olurum diyeceksin diye çok korktum...
...çünkü annemde kalmak benim için atlatması zor bir travma olurdu.
Bak gülebiliyormuşsun demek.
Gidelim mi?
-Tamam, ben alırım valizi. -Zahmet etme sen.
Hayır canım, olmaz.
Evet, tavşan kanı bunlar.
-Sağ ol Enver abi. -Bana gülümsemeyene çay yok.
-Teşekkür ederim, eline sağlık. -Afiyet olsun.
-Al canım. -Sağ ol canım.
Afiyet olsun.
Düğmeleri nasıl ilikleyeyim?
Onların üst düğmesi açık kalıyor kızım, öyle asıyoruz.
(Müzik...)
(...)
(Müzik)
Oo...
Mis gibi koktu vallahi. Ellerine sağlık.
Teşekkür ederim.
-Sen de daha iyisin galiba. -Evet, iyiyim.
Seninle bu evde birlikte olmak iyi geldi.
Sende insana iyi gelen bir şey ama ne olduğunu daha çözemedim.
Ben de sana aynı şeyi söyleyecektim. Burada olman çok güzel.
(Müzik)
Ben de böyle boş boş duruyorum, yardım edeyim sana.
Olmaz, sen misafirsin. Hadi.
Peki.
Ama sadece bugün misafirim, bundan sonraki günlerde sana yardım edeceğim.
-Anlaştık mı? -Tamam.
Şunları alayım o zaman.
Ee, oğlunla tanışman nasıldı?
Bir anda karar verdin herhâlde.
Açıkçası böyle bir şey yapacağını hiç düşünmemiştim.
(Gülten dış ses) Neredeydin bu zaman kadar? Neredeydin!
(Gülten dış ses) Şimdi mi baba olduğun aklına geldi?
-(Gülten) Geç çocuğum içeri. -Benim haberim yoktu, yeni öğrendim.
(Gülten) Hadi hadi. Biz böyle iyiyiz, tamam mı çocuğum?
Ne senin gibi bir babaya ihtiyacımız var ne de Ceyda gibi bir anneye.
Hadi yürü git. Yürü, hadi.
Aslında öyle bir niyetim yoktu.
Seninle telefonla konuşurken söylediklerin etkili oldu.
Yani...
...senin çocuğun sünnet oldu mu diye sordun ya?
İşte içime bir şey oturdu.
(Emre dış ses) Sonuçta ortada bir çocuk var.
(Emre dış ses) Evet, benim haberim olmadan dünyaya geldi ama...
...bu işte hiçbir suçu olmayan tek kişi o.
(Emre dış ses) Ceyda hatalarının bedelini ödüyor.
(Emre dış ses) Peki o çocuk ne ödüyor? Ben...
(Emre dış ses) Ben yaptığım sorumsuzluğun bedelini ödüyor muyum?
(Emre dış ses) Bunu sordum kendime.
(Emre dış ses) Vicdanım rahat etmedi.
(Emre dış ses) Ceyda'nın başına gelen onca şeyden sonra...
...o sünnette oğluyla beraber olmanın ona ne kadar iyi geleceğini düşündüm.
(Emre dış ses) Ve yapmak istedim.
Hem kendi vicdanımı rahatlatmak için...
...hem de o mutlu olsun diye.
(Müzik)
Sen ne kadar kalbi güzel bir adamsın.
Ben gerçekten ne diyeceğimi bilmiyorum.
Ceyda bana çok çirkin şeyler yaptı.
Ailemle aramın bozulmasında onun büyük payı var.
Ama yine de onun için yaptıkların gerçekten beni sevindirdi.
Annem hep...
...herkesin içinde bir iyilik vardır, der.
Bence Ceyda'nın da içinde iyilik var.
Onun tek kusuru...
...parayı biraz fazla sevmesi.
Aslında Ceyda temiz kalplidir.
İyi bir kızdır yani.
Öyledir tabii, sen öyle diyorsan.
Eskiden Ceyda, evli bir adamla birlikteydi.
Hatırlıyorum da adamın karısı...
...zavallı kadın ne kadar üzülüp, yıpranmıştı.
Böyle şeyler yapan biri...
Bilmiyorum, belki de ben çok hassasım.
Ama o dönem aynı zamanda Arif'in babasıyla da sevgiliydi.
Anlattı bana, biliyorum.
Anlattı mı?
Aman doğru. Ceyda anlatır, utanmaz böyle şeylerden.
İşte ilişkilerinin karşılığında kira almıyormuş ondan...
...evinin masraflarını falan karşılıyormuş.
Ee... Aman, tatsız konuları kapatalım şimdi.
Sonuçta Ceyda da böyle bir şeye mecbur kalmasa yapmazdı.
Kim böyle bir şey yapmak ister ki değil mi?
Bende.
Ee...
...Arda'yı ne zaman geri götüreceksin anneannesine?
Yarın.
Aa, o kadar çabuk.
Güzel.
Peki, ben de gelebilir miyim?
-Yalova'ya? -Evet.
Tabii eğer bir mahsuru yoksa.
Yok canım, neden mahsuru olsun.
(Emre) Hatta çok isterim.
Dönüşte yolda harika bir köfteci var, oraya gideriz.
Tamam, süper.
Şimdi keyfim yerine gelmeye başladı. Yarın için çok heyecanlandım.
Hem seninle yolculuk yapacağım, hem de oğlunla zaman geçireceğim.
Ben de.
(Müzik)
Hmm.
Bayağı iyi.
Elin bayağı da lezzetliymiş. Ellerine sağlık.
(Müzik)
Bu cicilerini de giyersin güzel güzel, temiz temiz.
Bak.
Bunu da anneanne aldım.
Söylersin.
Yani sen söylemesen de o anlar zaten.
(Müzik)
Hem...
...belki bu sefer Emre var diye alır beni içeri.
Ben kendim veririm.
Yani olmaz tabii böyle bir şey de...
...insan ümitleniyor işte.
(Kapı vuruluyor)
Vallahi baban geldi, niye bu kadar çabuk geldi ki?
Tabakhaneye (Bip) yetiştiriyor sanki.
(Bahar) Merhaba.
Ben geldim. Arda'yı bir göreyim dedim, anneme gitmeden.
İyi yaptın. Ben de Emre geldi diye korktum.
Sabah okula gitmeden de Doruk'la Nisan uğradı.
Bir sarıldılar Arda'ya, onun da çok hoşuna gitti.
Zaten ağızlarından düşmüyor, Arda da Arda.
Biz çok alıştık sana bir günde Ardacığım. Nasıl olacak böyle?
Özleyeceğiz seni.
Yine gel bize olur mu?
(Müzik)
Canım benim.
Kız bu sana nasıl sarıldı be.
Kimseye sarılmaz ki. Vallahi şeytan tüyü var sende.
Demek ki seviyor beni Arda, ben de onu çok seviyorum.
Sevsin tabii. Seni sevmeyen taş olsun.
Allah'ım sen biliyorsun kimden bahsettiğimi.
(Müzik)
Bahar...
...ben de gideyim diyorum.
Git tabii.
Annem, kızacak muhtemelen ama...
...ne bileyim, kızmaz belki.
Belki kızmaz. Denemeye değer.
(Kapı zili çalıyor)
Babası vallahi bu sefer geldi.
Baban geldi, Ardacığım.
Merhaba.
Arda hazır mı?
Hazırız. Geliyoruz.
Ben de şunu vereyim Emre Bey'e.
-Merhaba Emre Bey. -Merhaba Bahar, nasılsın?
-(Bahar) İyiyim teşekkür ederim. Siz? -(Emre) Sağ ol, alayım ben bunu.
Gel.
Sen nereye Ceyda?
Ben de geleyim dedim.
Hem Arda o kadar yolu yalnız gitmemiş olur.
Ben de çocuğumu daha çok görmüş olurum.
Sen gelemezsin Ceyda.
Niye?
Annene söz verdim.
Tamam. İnmem arabadan, o da görmez beni.
Ceyda, lütfen beni zor durumda bırakma.
Bak aldım oğlunu, buraya kadar geldim.
Annen güvendi, verdi bana.
Hem işin tadı kaçmasın. Kadını da beni de pişman etme.
(Duygusal müzik)
İyi madem, bari aşağıya inip geçireyim sizi.
(Bahar) Tamam.
Ben de annemlere gidecektim zaten...
...Arda'yı yolcularız oradan beraber annemlere geçeriz.
(Müzik)
Gel.
Arif...
...Arda gidiyor. Bir su hazırlasana, ben yukarıda unuttum.
Tamam.
(Müzik)
Selam.
(Müzik)
Ne işi var onun bu arabada?
Ceyda lütfen. Çocuğunun yanında sana cevap vermeyeceğim.
Ceyda, arabamda kimin olduğunu sormak sana mı vazife oldu?
Bana ne be! Başka zaman kim olursa olsun.
Ama ben şimdi çocuğumu, o şeytanla bu arabaya bindirmem.
Ben arabaya biniyorum.
Her zamanki gibi niyeti kavga çıkarmak.
Tamam canım.
Canın çıksın!
(Bahar) Ceyda yapma böyle, ne olur sakin ol.
(Ceyda) Neyi yapmayayım! O yılanla mı yollayayım oğlumu!
(Emre) Ceyda, Arda'yı buraya getirdiğime beni pişman etme.
(Emre) Şimdi arabaya koyar mısın Arda'yı?
(Emre) Benim sinirimi daha fazla bozma.
Bak yemin ediyorum bir daha ömür boyu onu sana göstermem, çok ciddiyim.
Sen onun neler yaptığını bilmiyorsun!
Kimlere göz diktiğini, kimlerin yuvasını yıktığını...
...kimlerin hayatını mahvettiğini bilmiyorsun.
Ceyda sakin ol. Kusura bakmayın Emre Bey.
Asabı bozuldu o yüzden.
Yeter ama ben her şeyi biliyorum, tamam mı?
Eniştesinin tacizine uğradığını ve kimsenin ona inanmadığını.
Herkesin o adama karşı onu yalnız bıraktığını gayet iyi biliyorum.
-Ne diyorsun sen be? -Bunları size Şirin mi söyledi?
Bahar gerçekten çok özür dilerim.
(Emre) Kocanın yaptıkları senin suçun değil.
Anlıyorum, anlamaya çalışıyorum. İnsan âşık olunca, gözü görmüyor tabii.
Senin de bunu kabullenmediğini gayet iyi anlayabiliyorum.
-Manyak manyak konuşma be! -Ceyda, Ceyda.
Tamam, sesini yükseltme, korkutma.
Bırak gitsin.
-Bahar... -Ceydacığım, bırak gitsin.
-Hadi bakalım Arda. -Hadi.
Ben bindiririm.
(Bahar) Hadi gel bakalım Ardacığım.
(Bahar) Hadi bakalım, hadi gidelim.
Gel.
(Müzik)
Bir, iki, üç. Aferin benim oğluma.
(Ceyda) Gel annem.
Yine gel, tamam mı?
Hep gel.
Hiç gitme.
(Duygusal müzik)
İyi yolculuklar.
(Duygusal müzik)
Merak etme, çocuğuna göz kulak olurum ben.
(Emre) Ceyda!
(Emre) İnanamıyorum sana.
Ne yapıyorsun sen!
Deli misin sen?
(Emre) Lütfen sakin ol, giderken bir şey alırız üstüne. Rica ediyorum.
-Emre sırılsıklam oldum. -Onunla bir olma, rica ediyorum. Tamam?
Tamam, yok bir şey.
(Müzik)
Nasıl da kandırmış Emre'yi?
Sanki kendi çok masummuş gibi yediği her haltı Sarp'ın üstüne yığmış.
Yok, adam onu taciz etmiş de yok, biz onu tutmamışız da.
Emre salağı da bütün bunları yemiş.
Böyle aptala müstahak Şirin gibisi.
Alsın, evlensin, görsün gününü.
Gerçi o zaman olan benim oğluma olacak ama.
Unutsun artık babayı falan.
-O iş öyle kolay değil. -Ne?
Nereye gidiyorsun? Annene gitmeyecek miyiz?
Gideceğiz anneme ama önce bir işim var.
-Kız ne işin var? -Görürsün.
(Gerilim müziği)
Aa, Sarp'a mı gidiyorsun sen? Ne yapacağız orada?
Bıktım artık bu kötü insanların yaptıklarının yanlarına kâr kalmasından.
Buna bir dur diyeceğim.
(Ceyda) Nasıl?
Kız oğlumun arkasından iki damla gözyaşı dökecektim...
...onu bile yapamadım. Şaşırıp kaldım.
Senden bir şey rica edebilir miyim? Çok önemli.
Hayırdır?
Pırıl'ı aramanı isteyeceğim.
(Müzik)
Niye arıyorum Pırıl'ı?
Elindeki o fotoğrafları Emre Bey'e göndermesini istemek için.
Düşünsene ortada zavallı, tacize uğramış genç kız var.
(Şirin) Ama ailesi onu dinlemiyor bile.
Niye?
Bahar hastaymış.
Bahar'ın üzülmemesi lazımmış.
Tamam, ben de ablamı üzmek istemiyorum ki zaten.
Onlar ne kadar kıymet veriyorsa ben de ablama o kadar kıymet veriyorum.
Ama ben... Ben ne olacağım?
Ortada bir gerçek var.
Ben yıllarca kâbus gördüm.
Her gece eniştemin yüzünü görerek, ağlayarak uyandım uykumdan ben.
Canım... Üzme kendini.
Biliyorum, kolay değil.
Ama bunların hepsini geride bırakmalısın ve önüne bakmalısın.
Lütfen.
Onlar benim ailem.
Nasıl geride bırakabilirim ki?
Kendi aileni kurarak.
(Müzik)
Enverciğim, Bahar aradı.
Anne, ben bugün kendimi iyi hissetmiyorum, gelmesem olur mu dedi.
Neden iyi hissetmiyormuş, nesi varmış?
Bilmiyorum. Hâlim yok dedi. Allah’ım sen onu koru.
Yani tam kendisine dikkat etmesi gerek bir dönemde...
...kız neler neler yaşadı.
Yani biz de dinlendireceğimiz yerde çalıştırdık onu.
Hay benim aptal kafam!
Tamam. Telaş etme. Aklına kötüyü getirme.
Şey değildir...
Değildir, değildir.
Ama insan yine korkuyor.
Hatice...
...bayılma falan olmuş mu?
Demedi bir şey. Zaten demez ki.
Ben gidip bir bakayım. Olmadı hastaneye götürürüm onu.
Jale’ye de haber veririm.
Ben de geliyorum seninle.
Yok. Sen dur. İlk parti gömlekleri alacaklar dedin.
Ben onu hastaneye götürürüm. Zaten Sarp çocukları okuldan alacak.
Hadi sen bak işine.
Hatice. Allah’ını seversen beni habersiz bırakma.
Bırakmam, bırakmam. Merak etme.
(Şirin) Şurada bir benzinci var. Acaba oraya girebilir miyiz?
(Şirin) Biraz yüzümü yıkasam iyi olacak sanki.
Yakışıklı ne haber?
(Mesaj geldi)
(Gerilim müziği...)
(...)
Daha iyiyim.
Ne yapıyoruz şimdi?
-Bekliyoruz. -Ne bekliyoruz?
-Taksi. -Taksi mi?
Ne oldu, araba mı bozuldu?
Hayır, araba bozulmadı.
Biz Arda’yla beraber Yalova’ya devam edeceğiz...
...sen de taksiye binip İstanbul’a döneceksin.
Ne? Şaka mı bu?
Hayır, şaka değil.
Ben daha sonra eşyalarını kafeye bırakırım, sen de oradan alırsın.
(Korna çaldı)
Taksi de geldi.
Bu arada merak etme taksinin parasını ödeyeceğim.
Seni istediğin yere kadar bırakır.
Emre. Emre ne yapıyorsun?
Bu bir şakaysa artık buna son ver. Çünkü canımı sıkmaya başladı.
Görmüyor musun ne hâldeyim?
Hadi gidelim buradan lütfen.
Bana bazı fotoğraflar gönderdiler.
O, tacizine uğradığını söylediğin eniştenle beraber çekilmiş...
...fotoğraflarını gördüm.
-Ne? -Ne duydun.
İkiniz de gayet samimi ve mutlu görünüyordunuz.
Hatta senin gözlerinin içi parlıyordu mutluluktan.
Öyle mi oğlum? Ne anlattın?
Sünnet yatağımı anlattım, arabamı anlattım...
...boya kalemlerimi anlattım, hediyelerimi anlattım.
Baba!
Aferin sana aslan parçam. Bak ablan da geldi.
Kızım. Prensesim.
Oy!
Ver bakalım çantanı.
Dorukçuğum.
Şunu da alalım.
Hadi gidiyoruz.
Gidiyoruz. Gel bakalım.
Dikkatli ol oğlum. Acıyor mu canın?
Hayır.
Onlar gerçek değildi. Kurguydu. Tamamen kurguydu.
Yani gerçekten doğruyu söylüyorum.
Lütfen. Hepsi sahte. Bana inan lütfen.
Lütfen Emre. Bana inan. Yemin ederim onlar tamamen kurguydu.
Kurguydu öyle mi? Vay be.
Bence sus. Gerçekten.
Konuştukça daha çok batıyorsun çünkü.
Ben nasıl bir kadına âşık olmuşum.
Hatta söylerler bilirsin, gönül bu...
...ya aka ya...
Sen biliyorsun.
(Gerilim müziği)
Hanımefendiyi istediği yere kadar bırakırsın tamam mı?
Nasıl bir hata yaptığının farkında değilsin.
Ama çok pişman olacaksın.
Evet. Tabii.
(Gerilim müziği...)
(...)
Ha?
(Su akıyor)
Al gülüm.
Öf!
Üzüntü bende böyle hâlsizlik yapıyor.
Emre Bey’e o fotoğrafları falan yollattık ya...
...ondan böyle oldu.
Tabii kötülük talim meselesi kızım.
Baksana Şirin’e, hiç koymuyor yaptıkları.
(Telefon çalıyor)
Ay babalık arıyor bak. Tabii evhamlandı adam.
Ver ben açayım. Sesimi duyunca rahatlar.
Enver abiciğim merhaba. Hiç merak etme ben çok iyiyim.
Oh!
Bak senin sesini duyunca nasıl rahatladım şimdi.
(Derin nefes alıyor)
(Burnunu çekti)
Baharcığım ne oldu sana?
Bir şey olmadı. Yok bir şeyim. İyiyim ben.
Azıcık hâlsiz gibiyim. O yüzden gelmeyeyim dedim dinlenirim bugün diye.
Hiç merak edecek bir şey yok. Ne olursun bak.
Öyle aklına kötü şeyler falan da getirme tamam mı?
Yok, yok. Getirmem.
Getirmem canım. Niye getireyim? Yok öyle bir şey.
Ağzından yel alsın senin.
Bak Ceyda yanımda.
Zaten o kadar gelme dememe rağmen annem de yoldaymış, gelmek üzere.
Sakın merak etme.
Tamam. Sen kendine dikkat et olur mu?
Bahar, bir şey olursa bana da haber verin tamam mı?
Tamam. Dikkat ederim.
Ararız da bir şey olursa ama olmayacak.
Ve ben seni çok seviyorum bunu biliyorsun değil mi Enver abi?
Bilmez miyim?
Biliyorum tabii.
(Enver ses) Vefalı kızım benim.
Ben de seni çok seviyorum, Allah biliyor.
Bu dünyada başıma gelen en güzel şeylerden biri seni tanımak oldu.
Ve tabii Ceyda’yı.
Ah şuna bak hemen gözleri dolmuş. Sulu göz bu.
Enver abiciğim seni öpüyorum çok. Konuşuruz sonra.
(Bahar ses) Hadi hoşça kal.
(Burnunu çekti)
Canım kızım benim.
Allah’a emanet ol.
Hoşça kal Bahar’ım.
Hoşça kal Enver abiciğim sen de.
Oh!
Ne biçim konuştun öyle be, şey gibi...
Ne gibi?
Ölecek gibi.
Tövbe, tövbe. Deliye bak.
(Gülüyor)
(Duygusal müzik)
-Bizi niye çağırdı biliyor musun? -Hayır.
Artık bana güvenmiyor ve hiçbir şey söylemiyor.
Kesin öğrendi. Para meselesini öğrendi.
Öğrenmiş olsaydı Sarp Bey bana söylerdi.
Beni kazıklamışsınız derdi. Böyle bir şey demedi.
Zaten bu konuyu konuşamayacakları kadar karışıktı ortalık.
O zaman neden buradayız? Hayra alamet mi bu?
(Piyano çalıyor)
Nezir Bey, beklediğiniz misafirler geldiler efendim.
(Piyano çalıyor)
Bu çalan parça unutmakla ilgili bir sürü şey getiriyor aklıma.
(Nezir) Unutamadığım şeyler olduğu için herhâlde.
Unutabilmenin mutluluğunu hatırlatıyor bana.
Bir taraftan da unutmanın hüznünü.
Mesela ben Mert’in ölümünü unutabilmeyi çok isterdim.
Ama onunla geçirdiğim günleri unutmaktan deli gibi korkuyorum.
(Piyano çalıyor)
Söylediklerimden hiçbir şey anlamadınız değil mi?
(Nezir) Hiçbir şey.
Çünkü hiçbiriniz evlat kaybetmediniz.
Sen, hayatın boyunca...
...hep küçük hesaplar yaptın.
Canını kurtardığına sevinmedin de...
...o çocukların paralarını çalma derdine düştün.
Ben--
Hişt!
Vur şunu.
Hayır! (Silah sesi)
(Derin nefes alıp veriyor)
(Telefon titriyor)
Aç şu telefonu pis moruk.
Aç şu telefonu!
(Burnundan soluma)
Suat gözünü kırpmadan seni sokağa attığında sana ben sahip çıktım.
Sana güvendim.
Hayatımı emanet edecek kadar güvendim.
Ama o gece onların yerini polise sen ihbar ettin.
O avukat kadını sen aradın.
Evet, efendim.
Kardeşini kurtarmak için yaptın.
Vaktiyle seni satan, adını hırsıza çıkaran kardeşini kurtarmak için...
...bana ihanet ettin.
Evet, efendim.
Ailene olan bağlılığını takdir ediyorum.
Ama köpeklerin sadakati tek bir kişiye olur...
...sahiplerine.
Ben her zaman size sadık kaldım efendim.
Sadece bir kere.
Şimdi o bir kereyi telafi etme şansını sana veriyorum.
Öldür kardeşini.
(Dram müziği)
Hakkını helal et abi.
(Dram müziği)
Helal olsun.
(Dram müziği)
(Silah sesi)
(Dram müziği)
(Gerilim müziği)
Hayır, hayır! (Silah sesi)
Bak ne olur inan bana. Vallahi hastanelik bir durumum yok.
Sadece hâlsizim. Azıcık dinleneceğim geçecek.
Kızım ben anlamaz mıyım? Rengin iyi değil senin.
Kontrollerine de gitmedin. Jale bir görsün seni.
Tabii, tabii. Bak annen doğru diyor.
Zaten başı falan döndü. Vallahi yere kapaklanıyordu. Zor tuttum.
Abart.
(Hatice) Hadi, hadi kızım.
Tamam, anneciğim. Sırf senin hatırın için kabul ediyorum hastaneye gitmeyi.
Ama bak göreceksiniz hiçbir şeyim çıkmayacak.
Sadece hâlsizim.
Bırakmadınız ki dinleneyim. Of!
Tuvalete bir gideyim de bari öyle çıkalım.
-İyiyim ben! -Tamam.
(Kapı kapandı)
Yok. O kadar korkacak bir şey yok.
Ben abarttım öyle biraz ikna olsun diye.
Ama siz tabii yine bir kontrol ettirin.
Bir şey çıkmaz ama gidin yani.
(Sifon çekildi)
Hava çok güzel. Acaba parka mı gitsek?
Evet.
Ama ben bu ayakkabılarla gidemem ki, eskirler.
Biz de önce eve gider üstümüzü değiştiririz, sonra gideriz kızım.
Olur.
Yavaş oğlum. Yavaş.
Aslan parçam.
Anneciğim vallahi boşuna evhamlanıyorsun.
Koluma girmelik bir şey yok.
Sen gir, gir.
Hastaneye gidelim bak göreceksin boşuna geldiniz diyecekler.
(“Sezen Aksu - Gülümse” çalıyor)
Neyse. En azından Jale Hanım’ı görmüş oluruz.
(“Sezen Aksu - Gülümse” çalıyor)
Bak anneniz de geliyor.
Geliyorlar.
“Gülümse, hadi gülümse”
“Bulutlar gitsin” (Gerilim müziği)
Bahar, kızım!
Bahar!
-Anne! -Bahar!
Bahar, Bahar iyi misin? Bahar duyuyor musun beni?
Talat araba nerede? Çabuk getir!
Bahar. Beni duyuyor musun Bahar?
-Bahar ne oldu? -Bahar beni duyuyor musun?
Anne!
-Çekil, çekil. -Bahar?
-Çekil bir! -Bahar.
-Bahar.
(Sarp) Bahar iyi misin?
Çekil dedim!
Sadece birazcık fenalaştı.
-Ulan bir dur. -Çekil!
Çekil. Bırak karımı. Bırak!
Bırak. Bahar?
(Sarp) Bahar.
(Hatice) Yok annem. Yok kuzum.
(Ağlıyor)
(Arif) Bir şey olmayacak. Tamam.
(Ağlıyor)
(Hatice) Tamam, annem. Tamam.
"Sazlarım vardı, ırmaklarım vardı"
"Çakıl taşlarım vardı benim"
"Ama sen başkasın anlıyor musun, başkasın"
Bahar! Bahar! Ne oldu?
(Arif) Sen çocukları Ceyda’ya götür.
(Çocuklar ağlıyor)
(Hatice) Geleceğiz biz. Hemen geleceğiz.
Tamam. Çocuklar annenize bir şey olamayacak tamam mı?
Talat hadi çabuk ol.
Arif!
(Hatice) Döneceğiz hemen. Geleceğiz biz.
(Korna çalıyor)
(Ağlıyor)
Anne!
Anne, anne!
(Ağlıyor)
“Tut ki karnım acıktı”
“Anneme küstüm”
“Tüm şehir bana küstü”
“Bir kedim bile yok anlıyor musun”
“Hadi gülümse”
Nisan, Doruk!
Gelin bakayım buraya.
Canım. Gel buraya. Ah kurban olurum gelin bakayım buraya.
(Ağlıyor)
Talat, ne oldu Bahar’a?
Bayıldı. Öyle birden yere yığılıverdi.
Ceyda abla annem yine hasta olacak.
Yine hasta olacak annem.
Yok, gülüm benim. Olmaz öyle şey.
İnsanlar bayılır.
Bak ben kaç kere bayıldım, buradayım taş gibi hâlâ bak.
Yok bir şey gülüm benim. Kıyamam ben senin gözyaşlarına.
Tamam mı? Annenize bir şey olmayacak.
Tamam mı?
Tamam. Biz yukarıya çıkalım. Bana çıkalım.
Hadi bakayım. Hadi benim güzellerim.
Dorukçuğum kalk.
(Ağlıyor)
Geç.
(Telefon çalıyor)
Bana bak Emre, şu an ne seninle uğraşabilirim...
...ne Şirin’le ne de fotoğraflarınızla.
Gülüm. Bak bakayım bana. Bir şey olmayacak annene.
(Emre ses) Ceyda bir sus. Çok önemli bir şey diyeceğim.
(Emre ses) Arda’yı bulamıyorum. Arda kayboldu.
Ne?
(Gerilim müziği)
(Korna çalıyor)
(Gerilim müziği)
(Korna çalıyor)
Bahar?
Bahar aç gözlerini. Ne olursun.
(Sarp) Bahar ne olursun uyan hadi.
Daha hızlı. Hadi bas gaza.
(Korna çalıyor)
Allah’ım yine aynı şeyleri yaşatma bize ne olur.
Çocuklarına bağışla onu.
Bahar?
Bahar seni çok seviyorum aşkım. Yapma böyle Allah’ım ne olursun.
Aşkım.
Bahar’ım.
(Dram müziği)
(Sert fren yaptı)
(Dram müziği)
(Kalp ritim efekti)
(Çınlama)
(Kalp ritim efekti)
(Gerilim müziği)
(Bir araç yaklaşıyor)
(Korna çalıyor)
(Fren yapıyor)
(Dram müziği...)
(...)
Ambulansı ara, ambulansı.
Alo. Kaza oldu.
Acil ambulans gönderin. Kaza oldu.
Okmeydanı çıkışı.
Kavşakların olduğu yer. Işıklar var. Araba tırın altında kaldı.
Ölümlü kaza olduğunu söyle!
Ölümlü kaza olmuş. İçeride ölüler var. Acil gönderin.
Eşim doktor. Ölü olduğunu söylüyor.
Acil gönderin ambulansları!
Okmeydanı. Kavşaklar var. Işıklar var.
Acil ambulans gönderin. Ölü var. Acil.
(Korna çalıyor)
(Dram müziği...)
(...)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Feride Tezcan - Fatih Kolivar...
...Ece Naz Batmaz - Gökberk Yılmaz - Gülay Yılmaz
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Dram müziği...)
(...)